Sayfalar

8 Eylül 2013 Pazar

Pazar Halleri | Uyandırma Kocayı


Evet cuma ve salıları yazıyorum ama bu, başka bir gün keyfim eserse yazmayacağım anlamına mı geliyor?
Tabii ki hayır!
Düşünün yani ilhamlarım gelmiş, ekstra yazı yazmak istemişim, ı-ıh olmaz, bugün pazar, şimdi git salı günü gel mi diyeceğim içimdeki isteğe? 
Ya sonra bana küser, alınır da salı günü de gelmezse? 
Sen o gün beni istemedin, dehledin, şimdi de ben gelmiyorum derse? 
Hele bir de iyice inada bindirip cuma günü de beni ekerse ne yaparım o zaman? 
Yandığımın resmidir.
O nedenle, işte buradayım.

.. Artık Bizim de Pazarlarımız Var ..

Bugün pazar. 
Bilmem hatırlar mısınız, 2011'de Pazar Gibi Pazar Yaşamak diye bir yazı yazmıştım ve evden çalıştığım için benim pazar tatili gibi bir kavramım olmadığını söylemiştim.
Meğer bu sadece benim çalışma şeklimle ilgili değilmiş. Çünkü ben hala evden yürütüyorum işlerimi ama kocam ofiste çalışmaya başladı ve artık bizim de pek kıymetli, hiiiç bitmesin denilen, keyifli, pofuduk pazarlarımız oldu!
Vatana, millete, yuvamıza hayırlı, uğurlu olsun.

.. Uyandırma Kocayı ..

Ha diyeceksiniz ki; madem bu kadar kıymetli pazarlarınız, kocan da evde, sen ne diye yazı yazmakla vakit geçiriyorsun?

Şşşt ses etmeyin, adam uyuyor. 

Ve o kadar yoruluyor ki son günlerde, bıraktım uzun uzun uyusun. 
Ama ben bıraktım da, sonuçta gözü sakınınca çöp de batıyor!
Nasıl mı?

Evde hiç havlamayan köpeğim Mısır arsız bir yönünün de olabileceğini keşfetti. Zira evde misafir bir köpeğimiz daha var, onu kıskanıyor. Sağ olsun odadan iki dakika çıksam arkamdan tavır koyacağı, ne bıraktın beni burada bea! triplerine gireceği tuttu. Dillenebilse, yine ona gidiyorsun di mii, benim kemiklerimi ona vereceksin di miii, onun başını okşayan ellerin kırılsın anne e mii! diyecek, diyemedi tabii ama bunun havlama versiyonunu güzelce icra etti sağ olsun. Aferin oğlum, iş-güç vurmuş, bir de sen vur zavallı babaya da, uyuyamasın.

Bu arada apartmandan birileri taşınıyor, dangıl dungul sesler eşliğinde. O da bugünü buldu.

Mahallenin veletleri, yakında okullar açılacak ya, ne koparsak kardır zihniyetiyle viyak ciyak çığırıp, tepişiyorlar. (Hayır, insanı çocuk fikrinden de soğutuyorlar, ona yanıyorum.)

Ve.. Ardından ben banyoda mahsur kaldım! Evet, cidden. Lanet kapının açılmayacağı tuttu. Asıl, aban, yüklen nafile. Ellerim kopacaktı resmen. Bu arada çıkan sesler cabası. Eh madem o kadar ses çıktı, adam uyanmıştır zaten dedim, açılmayan iğrenç kapıya sinirimden bir tekme de ben koydum, açıldı. 
Ve adam uyanmamış. Helal olsun.

Bununla kalır mı? Tabii ki hayır.

Üç gündür bizim buralarda davul-zurna sesi duyup duruyorum, birileri evleniyor. İşin ilginç yanı bizim burada daha önce böyle bir şeye denk gelmemiştim. Ya biri yaptı diye öteki de yapıyor ya da aynı sülalenin kızlarını topluca veriyorlar, bilemiyorum.
Her neyse. 
Bugün de yapacakları tuttu. Gümbede gümbede ortalığı ayağa kaldırdılar. Ha ilk başta sesleri uzaktan geliyordu ama sonra baktım o da ne, kıyın kıyın yanaşıyorlar. Sadece davul-zurna da değil, carıl carıl korna sesleri!
Daldılar bizim sokağın yoluna! 
Yatak odası penceremizin tam da bu yola baktığını söylememe gerek var mı?
Cangıl cangıl nasıl bir gürültü koptu, uyuyanı uyandırmayı bırak, ölüyü diriltir!
Onlar orada eğlene dursun ben evin içinde tepiniyorum sinirimden!

Bir yanım şöyle diyor: Allah kahretsin siziii, saygısızlar, pazar gününü mü buldunuz yaygara koparacak? Bari ara sokaklara girmeyinn, gidin ana caddede dökün kurtlarınızııı!

Diğer yanım yatıştırıyor: Boş ver, yazık, bak evleniyorlar, mutlulular, bela okuma, ne yapsınlar içleri coşuyor, Allah mutlu etsin bari...

Agresif taraf bastırıyor: Biz de evlendik, böyle yeri göğü mü inlettik pazar pazar!.. Gidin düğününüzde oynayın, davulunuzu-zurnanızı orada öttürün, gidin dedim sizeee, indirtmeyin o tokmağı bir yerinize!

Derken sakinleştim.:) Düğüncü sürüsü de geçip gitti neyse ki.

Kocam hala uyuyor. Bu vesileyle hala yazıyorum gördüğünüz gibi.
Ne kadar anlayışlı, düşünceli bir eşim değil mi? Kocacığım uyanmasın diye nasıl da üstüne titriyorum!
Ama durun siz. 
O uyku süresi normal seviyenin biraz üstüne çıksın, kalk dediğim halde kalkmasın, inatla yatağa yapışsın, işte o zaman benim modum da anında değişiverir! Davulu-zurnayı ben çalarım o zaman tepesinde!

E ne yapayım? Bir tane pazarımız var değil mi, yalnız mı kalayım?:)


Foto Kaynak: Burası.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...